اعراف آيه 36 تارة ميگويد
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ
مؤمنون آيه 108 و امثال اين اعذار لكن پذيرفته نميشود بلكه خداوند خبر ميدهد
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
نساء آيه 28
وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ
آنچه عمل كرده چه اعمال قلبيه از شرك و كفر و ضلالت و چه نفسيه از اخلاق رذيله و صفات خبيثه كبر نخوت عصبيت عناد و غير اينها و چه جوارحيه از افعال قبيحه و اعمال سيئه و ارتكاب معاصى جزاء آنها را خواهد چشيد
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
زلزال آيه 7 و 8
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ
نساء آيه 44 ظلم از قبائح عقليه است و محال است از خداوند صادر شود و منافى با عدل است .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 112 ]
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ ( 112 )
و مثل مىزند خداوند از براى اين كفار و مشركين شهرستانى كه اهل آن در كمال امنيت و اطمينان قلبى از دشمنان خارجى و آفات و امراض بودند و روزى آنها بكمال فراوانى از تمام اطراف و امكنه ميآمد پس كفران كردند بنعمتهاى الهى پس خداوند چشاند به آنها لباس گرسنگى و خوف و ترس را بسبب آنچه بودند بجا مىآورند ، اخبار از كافى و عياشى و زيد شحام و على ابن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كردند كه خلاصه مفاد آنها اينست كه شهرستانى بود از بنى اسرائيل در آن شهر با عظمت سكونت داشتند و فواكه و حبوبات بسيار فراوان داشتند و از هر جهت براحتى و امنيت زندگانى ميكردند پس از اين فراوانى كفران نعمتهاى الهى كردند حتى بانان ما تحت خود و بچههاى خود را پاك و استنجا مينمودند و ميگفتند نرمتر از سنگ است حتى يك كوه عظيمى شد از اين نانهاى آلوده به نجاست پس از اين كفران هفت سال قحطى و خشكسالى و خداوند حيوانى