وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
.
حبلهها و تزويرهايى كه نسبت بانبياء و مؤمنين داشتند و ضرر و فسادش به خود آنها برگشت و به بلاهاى ارضى و سماوى و بدست مؤمنين و ملائكه بذلت و خفت و قتل و اسيرى مبتلا شدند به نحوى كه تصور نميكردند ، چنانچه همين نحو با مشركين زمان نبى شد مخصوصا در جنگ بدر تا موقع فتح مكه و پيش از ان .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 27 ]
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُخْزِيهِمْ وَ يَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ ( 27 )
پس از بلاها و عقوبات دنيوى و عالم برزخ روز قيامت خداوند مفتضح و رسوا مىكند على روس الاشهاد و به آنها ميفرمايد : كجا هستند آنهايى كه شما شريك من قرار داديد در عبادت و با انبياء و مؤمنين دشمني و مخالفت ميكرديد درباره آنها ميگويند كسانى كه به آنها علم داده شده بود محققا رسوايى و خفت امروز و عذاب بد بر كافرين است ( ثم يوم القيمة ) عطف بر آيه سابقه است براى دفع توهم كه خيال نكنند كه به همين بلاهاى دنيوى و هلاكت ديگر گرفتارى ندارند بدانند كه عذابهاى اخروى بمراتب سختتر و شديدتر است كه يكى از آنها رسوايى روز قيامت است ( يخزيهم ) خداوند آنها را مفتضح و رسوا مىكند چون روز قيامت
يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ
سوره طارق آيه 9 است باطن هر كسى ظاهر مىشود كافر كفرش مشرك شركش منافق نفاقش فاسق فسقش متكبّر كبرش و غير اينها تمام ظاهر مىشود ، و همين اسباب خجلت و رسوايى و خفت و ذلت است
وَ يَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ
عقوبت دوم اينكه از آنها سؤال ميفرمايد : كجا هستند كسانى كه و اصنامى كه شريك من قرار داده بوديد و ميگفتيد :
هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ
يونس آيه 18 كجايند بيايند و شما را از اين ذلت و عذاب نجات دهند
الَّذِينَ كُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ
آن قدر سنگ آنها را به سينه ميزديد و جان و مال خود را در راه آنها صرف ميكرديد و با اهل حق جنگ و جدال