و نصارى و غيرهم را دارند ، زيرا اگر حق بذى الحق داده شده بود همان انتظارى كه داريم پس از ظهور حضرت بقية اللَّه كه زمين پر از عدل و داد شود ائمه اطهار انجام داده بودند (
بِغَيْرِ عِلْمٍ )
از روى جهالت و حماقت و عناد و عصبيت (
أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ )
بدى اين حمل اوزار واضح و روشن است .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 26 ]
قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ ( 26 )
و بتحقيق مكر كردند كسانى كه از پيش از اينها بودند پس آمد امر الهى بناهاى آنها را از اين عمارات و ستونهاى آنها پس سقف بناء بر سر آنها خراب شد و پائين آمد و آمد آنها را عذاب از حيثيتى كه توجه نداشتند اين آيه شريفه را دو نحوه ميتوان تفسير كرد :
يكى اخذ بظواهر الفاظ
قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
قوم نوح و عاد و ثمود و قوم لوط و شعيب و موسى و غير اينها از كفار و مشركين امم سابقه كه مكرهايى با انبياء و مؤمنين كردند
فَأَتَى اللَّهُ
يعنى امر الهى و بلاهاى ارضى و سمائى آمد
بُنْيانَهُمْ
عمارتها و بناها و قصرهاى محكمى كه ساخته بودند و در آنها سكونت داشتند و استراحت ميكردند (
مِنَ الْقَواعِدِ )
قواعد پي عمارات و ريشه آنها و استوانهائيست كه عمارات بر روى آنها قرار گرفته آن بلاها ريشه عمارات آنها را كند مثل آب كه بر سر قوم نوح ستونها و پىهاى عمارات آنها را اولا خراب كرد و باد بر عاد آن قواعد را كند (
فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ )
طاق عمارت ريخته شد موقعى كه اينها براى حفظ خود در آن عمارات رفته بودند كه از بلاى طوفان و باد مصون باشند (
مِنْ فَوْقِهِمْ )
بر سر آنها و تمام زير آنها رفتند سپس
وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ
غرق شدند و از باد زير و زبر شدند
مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ
مثل ثمود كه بصاعقه و قوم لوط با مطار حجارة و قوم شعيب بصيحة و امثال اينها بغتة در خواب بودند يا مشغول لعب و لهو بودند ، و تفسير دوم كنايه و اشاره باشد بمفاد .