وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي
قلع جلوگيرى و بر طرف شدن است مىگويى فلان چيز را قلع و قمع نمودم ديگر باران نباريد .
وَ غِيضَ الْماءُ
يعنى مفقود شد آب و از بين رفت ديگر بر روى زمين آبى باقى نماند
وَ قُضِيَ الْأَمْرُ
بنجات مؤمنين و هلاكت كفار .
وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ
گفتند كوه جودى از همه كوهها كوچكتر بود و شايد استواء بر آن از جهت سهولت خروج مؤمنين است از كشتى و آمدن بر وجه ارض بوده يا از جهت تواضع اين كوه بوده چنانچه در خبر است .
وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
بعد از رحمت الهى كه معنى لعن است در دنيا كه هلاك شدند و در آخرت كه به عذاب ابدى معذّب ميشوند و قائل يا نوح بوده يا مؤمنين يا ملائكه يا ذات اقدس ربوبى بلكه ممكن است بگوئيم همه آنها .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 45 ]
وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ ( 45 )
و خواند حضرت نوح پروردگار خود را پس گفت پروردگار من بدرستى كه پسر من از اهل من است و وعده فرمودى اهل مرا نجات دهى و محققا وعده تو حق است و تو احكم الحاكمين هستى .
امرى كه بر حضرت نوح مشتبه شده بود اينكه جايى كه كنيزان حام و سام و يافث داخل در اهل باشند پسرش كنعان بطريق اولى جزو اهل است و از آن طرف يقين قطعى دارد كه وعده الهى تخلف پذير نيست
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
رعد آيه 31 لكن غافل از اينكه در اهليت مجرد انتساب كافى نيست بايد در عقيده و اعمال هم موافق باشند لذا
وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ
نداء دعاء و تضرع در پيشگاه الهى است ( فقال )