[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 56 ]
وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )
همين نحو ما تمكن داديم از براى يوسف در زمين هر جا كه بخواهد جاى گير شود اصابه ميكنيم برحمت خود هر كه را اراده كنيم و ضايع نميكنيم اجر نيكوكاران را .
وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ
اخبار و كلمات مفسرين در باب تمكن يوسف بسيار است و ما اكتفاء ميكنيم بنقل يك حديث كه طبرسى از كتاب النبوة بالاسناد از احمد بن محمد بن عيسى از حسن بن على بن بنت الياس از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرده كه خلاصه مفادش اينكه در آن هفت سال كه حاصل خيز بود به مقدار مصرف ساليانه مصر مصرف كرد و بقيه را ذخيره نمود در سنبل پس از آن در هفت سال قحطى در هر سالى مقدارى لازم از آنها را فروخت باهل مصر سال اول بدرهم و دينار كه باقى نماند براى مصر درهم و دينارى ؟ سال دوم بحلىّ و جواهرات ، سوم بدواب و مواشى ، چهارم بعبيد و اماء ، پنجم بخانهها و مغازهها و كاروانسراها ، سال ششم باراضى و باغستانها ، سال هفتم بنفوس آنها كه خود را فروختند بيوسف پس تمام عبيد و اماء يوسف شدند و تمام آنچه در مصر و اطراف از منقول و غير منقول بود ملك حضرت يوسف شد پس از آن هفت سال كه نعمت فراوان شد بزرگى حضرت يوسف عليه السّلام تمام آنها را آزاد كرد و آنچه از آنها از منقول و غير منقول گرفته بود به آنها ردّ كرد .
يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ
هر نوع تصرفى كه اراده ميكرد ميتوانست بكند چون تمام ملك طلق او بود .
نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ
رحمت الهى غير متناهى است هر محلى كه قابل