شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
شق بمعنى جداييست مثل شق القمر كه از معجزات نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود و مثل انشقاق آسمانها كه از علائم قيامت است بمعنى نقطه مقابل و طرفيت و در مقام از بين بردن طرف و همين باعث نزول ملائكه شد و اين عذاب دنياى آنها بود .
وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
در آخرت گرفتار عذاب سخت خواهند شد
فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
عقاب آخرت بر تمام اهل عذاب سخت و شديد است لكن دركات مختلفه دارد اشدّ تمام اين دركات كسانى هستند كه با خدا و رسول مشاقه ميكنند
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 14 ]
ذلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ ( 14 )
خطاب به اين كفار است كه فرداى قيامت خطاب مىشود به آنها كه بچشيد اين عذاب شديد را و محققا از براى جميع كفار عذاب آتش جهنم است ذلكم خطاب به كسانى است كه مشاقه كردند با خدا و رسول
فَذُوقُوهُ
فاء تفريع است يعنى اين عذاب شديد متفرع است بر آن مشاقه
وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ
كانه دفع دخل است كه كسى توهم نكند كه اين عذاب شديد مخصوص بكسانيست كه مشاقه كردند با خدا و رسول و ساير طبقات كفار از عذاب معاف باشند خداوند ميفرمايد تمام كفار جهنم ميروند و به عذاب آتش گرفتارند با تأكيد بانّ و لام للكافرين و تقديم خبر بر مبتداء يعنى بر اسم انّ ولى البته تفاوت دارد از جهت مراتب كفر از حيث شدت و ضعف .
خلاصه قصه - اول صبح بدر فرستاد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نزد قريش كه من ابتداء بجنگ نميكنم بر گرديد مرا واگذاريد و عرب و عتبة اين كلام را پسنديد و بقريش گفت برگرديد ابو جهل حمل بر جبن كرد و مكالماتى بين او و عتبة واقع شد سپس عتبه با برادرش شيبه و فرزندش وليد آمدند مبارز طلبيدند حضرت سه نفر از انصار