كه آن به آن افاضه وجود مىشود .
فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا
قلب مؤمنين را محكم كنيد با جرئت هر چه تمامتر مقابلى با كفار كنند
سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ
يكى از نصرتهاى الهى و معجزات نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم القاء رعب و ترس است در قلوب كه از خود آن حضرت مرويست فرمود
( نصرت بالرعب )
چنان ترسى بر آنها وارد شد كه فرار كردند هفتاد نفر كشته ، هفتاد مجروح ، هفتاد اسير بقيه فرار كردند
فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ
بالاى گردن كه سرها مثل گوى در ميدان افتاده
وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ
ضارب را نميديدند ولى سرهاى جدا شده و دستهاى قطع شده در ميدان ريخته شده .
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 13 ]
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 13 )
اين نزول ملائكه و قتلى كه در قريش واقع شد براى اينست كه اينها طرفيت و تقابل و مخالفت كردند با خداوند در اصرار بر شرك و با رسول خدا در تكذيب و جنگ با او و هر كس با خدا و رسول او مخالفت و معاندت كند پس محققا خداوند سخت و شديد است عقاب او .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ
اشاره بنزول ملائكه و ضرب اعناق و انامل بسبب اينست كه قريش به همان عقيده فاسد خود كه شرك باشد و به آن اذيتها كه در مكه بپيغمبر و مسلمين وارد كردند قانع نشدند و عده و عده مهيا كردند و به طرف مدينه سوق دادند كه تمام مسلمين را قلع و قمع نمايند و اسمى از اسلام باقى نگذارند چنانچه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مناجات خود عرض مىكند پروردگارا اگر اين عده قليل مسلمين از بين بروند ديگر احدى روى زمين عبادت تو را نخواهد نمود و اينست معناى