[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 7 ]
وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ ( 7 )
و ياد كن زمانى كه وعده فرمود خداوند شما را كه يكى از دو طائفه عير ابى سفيان يا جيش قريش محققا آن يكى از براى شما باشد و شما دوست ميداشتيد كه آن عير كه عدّه آنها كم بود و چندان قوه و قدرت نداشتند از براى شما باشد و خداوند اراده فرمود اينكه حق كه دين مقدس اسلام است بفرمايشات خود ثابت فرمايد و ريشه كفار را بر كند خلاصه كلام - مستفاد از تفسير على ابن ابراهيم و ابى حمزه و از ارباب سير و تواريخ اينكه ابو سفيان با جماعتى كه بالغ بر چهل نفر بودند از شام مال التجاره براى مكه ميآوردند از آن طرف كفار قريش هم انتظار آنها را داشتند حضرت رسالت باصحاب فرمود از مدينه ميرويم و بيكى از دو امر نائل ميشويم يا غنائمى بدست شما ميآيد از قافله ابى سفيان كه خداوند غنائم كفار حربى را براى مسلمانان حلال فرموده فقط خمس آن را بايد رد كنند ، يا جهاد با كفار و خداوند وعده نصرت داده و غلبه با شما است ، و اصحاب اولا كراهت داشتند از خروج از مدينه زيرا خطر جانى داشت براى آنها و آن ايمان كامل را بوعده الهى نداشتند كه در آيه قبل بيان شد و پس از خروج متمايل بودند كه برخورد كنند بقافله و غنائم از آنها بدست آورند چون عده آنها كم بود فقط چهل نفر بودند و خطر احتمالش ضعيف بود ولى خداوند اراده فرموده بجهاد با كفار و اعلاء كلمه اسلام و هلاكت كفار و فتح و فيروزى مسلمانان لذا ميفرمايد :
وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ
طائفه ابى سفيان كه تعبير بعير ميكنند كه قافله شام باشد يا طائفه كفار قريش كه جهاد با آنها باشد
أَنَّها لَكُمْ
ضمير