انبياء سلف و قوم آنها رسيد عبرت بگيرد ، بآثار قدرت الهيه رسيد تفكر كند و تدبر نمايد ، بمناهى الهيه رسيد عزم بر ترك كند و هكذا
زادَتْهُمْ إِيماناً
مراتب ايمان بسيار است مستقرّ و مستودع ، علم اليقين ، عين اليقين ، حق اليقين كجا ميتوان مقايسه كرد ايمان امير المؤمنين عليه السّلام را با ايمان اضعف عباد كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بفرمايد اگر ايمان پسر عمم على را در يك كفه ميزان گذارند و ايمان جنّ و انس را در كفه ديگر بر تمام آنها زيادتى مىكند و خود آن حضرت بفرمايد
( لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا )
البته هر چه انسان عقائدش محكمتر شود و اخلاقش نيكوتر و اعمال صالحهاش بيشتر گردد ايمانش زيادتى پيدا مىكند
وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
تا انسان توحيد افعالى او كامل نشود به اينكه قلبا بر او روشن شود كه ( لا مؤثر فى الوجود الّا اللَّه ) و تمام اسباب را مقهور اراده حق بداند مقام توكل بر او حاصل نميشود به مجرد گفتن توكلت على اللَّه توكل نيست .
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ
كه صفت بارزه اهل ايمان است زيرا عمود دين و قربان كلّ تقى ، و اول ما يحاسب به العبد يوم القيمة ، و ان قبلت قبل ما سواها و ان ردّت ردّ ما سواها ، و عنوان صحيفة المؤمن است .
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
شامل جميع انفاقات واجبه مثل انفاق در حفظ دين ، نفقه عيالات واجب النفقه و ارحام اولاد و والدين با فقر آنها و زكوات و اخماس و حج و نذورات و دستگيرى مضطرين و حفظ نفوس محترمه و غير اينها ، و مستحبه مثل صله ارحام ، اعانت فقراء ، دستگيرى بيچارگان ، قضاى حوائج محتاجين ، تشرف ببقاع محترمه ، ضيافت مؤمنين و غير اينها
أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا
حقّ در اينجا بمعنى سزاوار است يعنى سزاوار است كه مؤمنين چنين باشند و حقيقة ايمان اين است كه اين آثار از او ظاهر شود اگر چنين باشند
لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ
درجات مراتب قرب است هر كس بهر