و ولايت مولوية بر عباد و اماء و صاحب امر و نهى و دوست و حافظ و ناصر ، و خداوند نسبت بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تمام انحاء ولايت را داده الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ اين قرآن را بر من نازل فرموده و در او وعده حفظ و نصرت داده فرموده فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ حجر آيه 94 و 95 و غير اينها از آيات وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ تولّى بمعنى عهدهدار است خداوند عهدهدار شده كه بندهگان صالح خود را در كنف خود از خزى در دنيا و عذاب در آخرت نجات بخشد و با اين همچه خدايى چه كسى را قدرت است كه بتواند نسبت به من و مؤمنين به من كيد و مكر كند وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ ابراهيم آيه 47
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 197 ]
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ ( 197 ) و اما خدايان شما كه ميخوانيد از غير خداى من استطاعت و قدرت ندارند كه شما را يارى كنند و نيز خود را هم قدرت ندارند يارى كنند وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هر كه باشد و هر چه باشد تمام فقير و محتاج آنى اگر خداوند نسبت به آنها منع فيض كند نابود ميشوند چه رسد بنصرت شما لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ و اگر بلائى به آنها متوجه شود نميتوانند از خود دفع كنند وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ و خود را يارى كنند چه رسد بتوانند بما بلائى اصابه كنند