يك قسم مستند بحواس ظاهريه است به چشم ديده مىشود ، به گوش شنيده مىشود و ساير قواى ظاهريه . و يك قسم مستند بادله و براهين عقليه و نقليه است و اين دو قسم از عنوان غيب خارج است چون بر هر كس ممكن است تحصيل علم به آن يا بحسّ ظاهرى يا بدليل و برهان علمى . و اما يك قسم است كه بايد بطريق وحى و الهام افاضه شود اين جزو علم غيب است چون بر ديگران وسائل معرفت به آن فراهم نيست و اين علم غيب را انبياء و ائمه عليهم السلام دارا بودند لذا ميفرمايد
إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ
اشكال - ائمه [ ع ] كه به آنها وحى منقطع شده بود جواب - آنها هم بطريق غير عادى خداوند يا بافاضه رسول يا امام سابق افاضه فرموده ، پس بناء على هذا ميتوان گفت كه انبياء و ائمه بلكه بسيارى از اوتاد كه مورد الهامات ربوبى هستند عالم بغيب نيستند نسبت به آنچه مختص به خدا است زيرا به آنها افاضه نشده و عالم بغيب هستند نسبت به آنچه افاضه شده هذا ما عندنا و اللَّه العالم
قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا
زيرا از افعال مختصه به خدا است مثل خلق و رزق و اماته و احياء و عزّت و ذلت و غنا و فقر كه در توحيد افعالى بيان شده
إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
اگر اراده او تعلق گرفته احدى قدرت بر دفعش ندارد و اگر تعلق نگرفته تمام خلق عاجز در انجام آن هستند و ايجاد آن
وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ
بيش از آنكه به من وحى فرموده
لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ
كه بشما ابلاغ ميكردم و طبق آن عمل مينمودم
وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ
كه خداوند بيش از آنكه حفظ فرموده و دستور داده اگر دستور داشتم جلوگيرى ميكردم فقط تابع وحى و دستور هستم چنانچه بسيارى از اهل مدينه در مكه از آن حضرت تقاضاى تشريففرمايى بمدينه كردند كه آنجا ما شما را يارى ميكنيم و از اذيات قريش نجات پيدا ميكنى حضرت ميفرمود من منتظر وحى الهى هستم