وقوع قيامت است و حكمت اخفاء آن اينست كه انسان احتمال قرب بدهد تعجيل در تدارك عقوبت اعمال سيئه خود كند و در اعمال حسنه كوشش زيادترى كند
لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ
ظاهر نميفرمايد از براى وقت قيامت مگر او و موقعى كه ظاهر ميفرمايد بغتة ظاهر مىشود
وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ
نحل آيه 79
وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
قمر آيه 51
ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
ثقل قيامت در آسمانها و زمين ممكن است از حيث نداشتن علم بوقت آن باشد چون امر مجهول بر جاهل سنگين است و ممكن است از حيث دهشت و وحشت احوال قيامت باشد و ممكن است از خوف از عذاب قيامت باشد و احتمال اول بقرينه جمله قبل و بعد اقرب است
لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً
به مجرد نفخ صور چون دو نفخه داريم يكى تمام بغتة فانى ميشوند ديگر تمام برميخيزند
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ
زمر آيه 68
يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها
احفاء به زبان امروزه بمعنى استنطاق و اصرار در سؤال است مثل اينكه توهّم ميكردند كه حضرت ميداند و اخفاء مىكند لذا استقصاء ميكردند ، و نظير آن كلام منسوب بامير المؤمنين عليه السّلام است بالاى قبر حضرت صديقه طاهره [ ع ] خدمت حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شكايت از ظالمين بفاطمه
( و ستنبّئك ابنتك بتظافر امتك على حضمها حقها فاحفها السؤال و استخبرها الحال الحديث )
و معانى ديگرى هم براى احفاء ذكر شده مناسب با اين مقام نيست
قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ
كلمه انما از ادات حصر است يعنى علم به آن منحصر به خداوند است غير او هر كه و هر چه هست نميداند
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
يا مراد اينست كه اكثر علم بوقوع قيامت ندارند چنانچه در بسيارى از آيات تصريح فرموده كه منكر معاد هستند يا اينكه