فارغ شد و شنبه تعطيل كرد لذا شنبه را تعطيل ميكنند .
و ديگر بدتر از اين قول حكماء است كه گفتند بدليل ( الواحد لا يصدر منه الّا الواحد ) ( و الواحد لا يصدر الّا عن الواحد ) از خداوند فقط عقل اول صادر شده ، يا بمسلك افلاطون كه قائل بعقول عشره طوليه شده ، يا بمسلك ارسطو كه قائل بعقول عرضيه شده و غافل از اينكه اين دو قاعده در علت تامه غير قابل انفكاك از مطول بدون اختيار و قدرت جارى است ، اما فاعل قادر مختار حكيم هر فعلى كه قابليت وجود داشته باشد و مصلحت در ايجادش باشد از روى قدرت و اختيار ايجاد مىكند ، و معناى قدرت را گفتند تساوى فعل و ترك ، و بعضى گفتند ان شاء فعل و ان لم يشأ لم يفعل ، و اين چه مناسبت دارد با علة موجبه كه انفكاك معلول از علة محال است فقط تقدم رتبى دارد كه معلول اثر علة است و از اين جهت عالم را قديم ميدانند و در ربط حادث بقديم كلماتى دارد ، و مثل حكماء علماء نجوم هستند كه تمام تأثيرات را مستند بكواكب ميدانند در مقابله و مقارنه و تثليث و تربيع هر يك با ديگرى و هنوز در تقاويم مدت تأثيرش را معين ميكنند و چه اندازه اخبار در مذمت آنها داريم كه فرمودند
المنجم كذّاب .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 107 ]
وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 107 )
و اگر خداوند ضررى متوجه فرمود به تو و تماس پيدا كردى احدى قدرت بر رفع آن ضرر ندارد مگر خود او و اگر خيرى و تفضلى به تو اراده فرمود كسى قادر نيست بر جلوگيرى و ردّ آن تفضل و اصابه ميفرمايد خير و فضل خود را بهر كه بخواهد و حكمتش تقاضا كند از بندگانش و او است آمرزنده گنهكاران و ترحمكننده ببندگان .