[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 24 ]
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 24 )
اينست و جز اين نيست مثل زندگانى دنيا مثل آب باران است كه ما از بالا نازل ميكنيم پس مختلط مىشود به او روئيدنيهاى زمين از رياحين و ثمار و حبوب و بقول از چيزهايى كه مأكولات انسان و حيوانات باشد تا اندازهاى كه صفحه زمين سبز و خرّم شود و زينت يابد كه منظره بسيار زيبا پيدا كند و گمان كنند اهل زمين كه آنها همه نوع استفاده از اينها مىتوانند كنند ناگاه باد سرد يا باد سموم در يك شب يا يك روز بامر الهى بوزد تمام شكوفهها و سردرختيها را بزند يا بسوزاند فردا كه صاحبانش بيابند كه خداوند همه آنها را بآفت خشك كرده كه گويا اصلا روز قبل نبوده همين نحو ما تفصيل ميدهيم آيات خود را براى قومى كه تفكر كنند .
اين مثل براى بىاعتبارى دنيا است كه چهار روزى جلواتى دارد و زخارف خود را به آنها نشان ميدهد و آنها را فريفته خود مىكند بمال و منال و رياست و جاه و مقام دلبستگى تامى پيدا ميكنند كه ناگاه باد اجل آنها ميرسد و خاموش ميشوند مثل شب تاريك و آن مال و منال و جاه و مقام و رياست از دست آنها گرفته مىشود به نحوى كه گويا اصلا نبوده يا آنها از دنيا جدا ميشوند يا دنيا از آنها رو برميگرداند لذا ميفرمايد
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا
اين زندگانى دنيا كه مقرون بانواع بلاها است و مورث هزار گونه زحمت و كش مكش و زد و خورد است و بالاخره ثبات و بقايى ندارد
كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ
مثل بارانهاى بهارى است هوا را تلطيف مىكند و صحرا را سبز و خرّم مىكند و شكوفهها و گلها را