تلك ممكن است اشاره بجميع آيات القرآنى باشد و لكن بعيد نيست كه اشاره بآيات همين سوره باشد زيرا تلك اشاره بقريب است
آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ
يعنى آيات اين سوره از آيات قرآن مجيد است و در اول سوره بقره
ذلِكَ الْكِتابُ
اسامى قرآن را متذكر شديم و اطلاق كتاب ممكن است كه در لوح محفوظ ضبط شده
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ
بروج آيه 22 ، و در كتاب مكنون
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
واقعه آيه 77 ، و در نزد كتاب وحى و در مجموع بين الدفتين ، و اطلاق حكيم بر آيات بمناسبت محكم بودن آيات
آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ
آل عمران آيه 3 ، يا مطابق و موافق حكم و مصالح است .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 2 ]
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ ( 2 )
آيا براى مردم جاى تعجب است اينكه ما وحى فرستاديم بسوى يك نفر از خود افراد انسان اينكه بترسان جميع افراد انسان را از مخالفت و نافرمانى خداوند و بشارت ده به كسانى كه ايمان آوردند اينكه از براى آنها در نزد پروردگارشان يك قدم صدقى هست گفتند كسانى كه كافر شدند محققا اين آدم هر آينه ساحرى است آشكارا [ كلام در اين آيه در سه مقام واقع مىشود ] مقام اول - در باب ارسال رسل در مجلد اول كلم الطيب گفتهايم كه بر خداوند بمقتضاى عدل لازم است براى راهنمايى بشر كه اصل خلقت آنها براى اين جهت شده ارسال رسل كند و بشر هم شدّت احتياج بوجود رسول در امور دنيا و آخرت دارند و ادله آن را بيان كردهايم و اينكه اين رسول بايد داراى