طرف دشمن بشما وارد شود از قتل و جراحت و سختى و شدت و ذهاب مال و اسيرى
إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ
تمام اينها در دفتر الهى ثبت و مورد قبول است
إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
بلكه
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها
انعام آيه 161
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 121 ]
وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 121 )
و انفاق نميكنند در راه جهاد كم يا بيش و سير نميكنند بيابان و بواديها را مگر آنكه در نامه عمل آنها ثبت مىشود براى اينكه خداوند به آنها جزاء دهد ببهترين جزاهايى كه بودند عمل ميكردند .
اين آيه در تعقيب آيه قبل است آيه قبل راجع بزحمات بدنى و جانى و تعبهاى روحى و جسمى بود و اين در انفاقات مالى و مرارتهاى سفريست كه ميفرمايد
وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً
چه بذل مال كند در مصارف شخصى خود يا در اعانت بمجاهدين
صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً
چه كم باشد يا زياد هر كسى به قدر وسع خود .
وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً
زحمتهاى سفر كه گفتند
( افضل الاعمال احمزها )
إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ
براى آنها تماما نوشته و ثبت مىشود
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ
لام عاقبت است يعنى عاقبت اين نفقات و زحمتها اينست كه خداوند جزاء ميدهد آنها را
أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
تمام جزاهاى الهى حسن است و احسن از آنها نصيب اين طائفه است .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 122 ]
وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ( 122 )
و نيست از براى مؤمنين و نبايد كه تمام آنها كوچ كنند پس چرا كوچ