و سماوات شامل تمام عالم علوى مىشود از مجردات عالم عقول و نفوس و ارواح و ماديات از عرش و كرسى و لوح و قلم و كرات جويه و آنچه در آنها خلق فرموده از ملائكه و غير آنها و ارض شامل تمام عالم سفلى مىشود از جمادات و نباتات و حيوانات و جن و انس ، و بعبارت جامع جميع ما سوى اللَّه تماما مخلوق و مملوك او هستند و بس .
يُحْيِي وَ يُمِيتُ
حيات هر چيزى بحسب خود او است ، حيات جمادى ، نباتى ، حيوانى ، انسانى ، ملكى حتى بلكه نفس ايجاد شيئى احياء شيئى است و افناء آن اماته او است و اين دو صفت از صفات دهگانه است كه مختص به او است در باب توحيد افعالى خلق ، رزق ، احياء ، اماته ، غنى ، فقر ، عزت ، ذلت ، صحت ، مرض و البته هر كدام اسباب و مقتضياتى دارد بر حسب خود .
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
ولىّ اولى به تصرف ، صاحب اختيار دوست ، نگهبان يعنى غير از خدا نداريد كسى را كه شما را از بليات نجات دهد و براى شما كارى انجام دهد و بشما عنايتى داشته باشد و نصير و يارى كننده و معين شما باشد زيرا احدى در مقابل اراده و مشيت حق هيچگونه قدرتى ندارد خود او هم مقهور و محكوم و ملك خدا است .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 117 ]
لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ ما كادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 117 )
هر آينه بتحقيق قبول توبه فرمود خداوند بر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و مهاجرين و انصار آنهايى كه متابعت پيغمبر كردند در آن ساعت سخت شديد از بعد از آنى كه جماعتى از آنها را زيغ و زنگ گرفت دلهاى آنها را پس از آن خداوند توبه آنها