ميكرد خداوند ميفرمايد
فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ
همين سوره آيه 115 ، و مكرر گفتهايم كه فاسق اطلاق بر مشرك و منافق و كافر و معاند و مطلق غير مؤمن حتى بر مؤمن عاصى مىشود بلى از جهت ايمانش محبوب الهى است و از جهت عمل مبغوض مگر آمرزيده شود .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 97 ]
الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً وَ أَجْدَرُ أَلاَّ يَعْلَمُوا حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 97 )
عربهاى باديه نشين كفر و نفاق آنها سختتر و شديدتر است از عربهاى شهرنشين و آنها سزاوارترند به اينكه ندانند حدود آنچه نازل فرموده خداوند بر پيغمبر خود و خداوند عالم است باحوال آنها و حكيم است در جزاء اعمال آنها
الْأَعْرابُ أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً
زيرا قساوت قلب آنها بيشتر است و دست آنها كوتاهتر است از علم و فراگرفتن احكام و مشاهده اخلاق و معجزات نبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنانچه رعايا كه دست آنها از دامن علماء كوتاهتر است از شهريها بجهالت و حماقت شديدتر هستند و لذا دعات باطله بيشتر به اينها توجه دارند براى اضلال و گمراهى آنها و لذا مىگوييم عرب شهرنشين است و اطلاق عرب بر آنها يعنى معرب ما فى الضمير هستند و حقائق را درك ميكنند و بيان ميكنند و باديهنشين اعرابى است و جمع آن اعراب است .
وَ أَجْدَرُ
يعنى سزاوارتر و احرى هستند كه جاهل بحدود الهى باشند
أَلَّا يَعْلَمُوا
يعنى بان لا يعلموا و ظاهرا مراد جهل مقابل عقل است لذا در كافى ابواب بسيارى در اين موضوع ذكر كرده بنام كتاب عقل و جهل و بتعبير ديگر اطلاق حمق مىشود كه قوه درّاكه آنها كم است و نميدانند .
حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ
چون تمام دستورات الهيه حدودى دارد