[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 96 ]
يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضى عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( 96 )
قسم ياد ميكنند براى شما مؤمنين تا اينكه شما از آنها راضى شويد پس اگر شما راضى شويد از آنها پس محققا خداوند راضى نميشود از قومى كه فاسق هستند اين آيه شريفه در مقام بيان اينست كه مبادا احدى از مؤمنين از كافر و منافق و غير مؤمن راضى و خشنود باشد زيرا يكى از شرائط ايمان بلكه داخل در ايمان بلكه حقيقت ايمان مسئله تولّى و تبرّى است حتى در خبر است از امام پرسيدند كه
( هل الحبّ و البغض من الايمان فقال هل الايمان الّا الحبّ و البغض )
تنبيه - اصل حبّ و بغض امر قلبى است و جزو عقائد است و داخل در ايمان است ، دوستى خدا و دوستان خدا از انبياء و ملائكه و اوصياء انبياء و مؤمنين و دشمنى با دشمنان خدا از مشركين و منافقين و كافرين و معاندين و دشمنى دشمنان دوستان خدا
مَنْ كانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْرِيلَ وَ مِيكالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكافِرِينَ
بقره آيه 92 ، و غير از اين از آيات .
و اما ترتيب آثار محبت و عداوت در خارج از فروع دين است و از واجبات شرعى است چنانچه شمردند : نماز ، روزه ، خمس ، زكات ، حج ، جهاد ، امر بمعروف و نهى از منكر و تولّى و تبرّى .
يَحْلِفُونَ لَكُمْ
شما مؤمنين را قسم ميدهند
لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ
كه شما از آنها راضى شويد
فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ
يعنى هرگز از آنها راضى نشويد كه اگر از آنها راضى شويد بدانيد
فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضى عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ
و كسى را كه خدا از او راضى نباشد و عداوت داشته باشد بايد مؤمن كمال عداوت را داشته باشد و از او بيزارى بجويد چنانچه در حق ابراهيم عليه السّلام نسبت بعمويش كه تعبير به پدر در قرآن فرموده نظر به اينكه شوهر مادر او بود و در دامن او بزرگ شده بود خطاب پدر