و خبرش
يَلْمِزُونَ
لمزه همان عيبگويى است كه بتعبير ما ولنگارى است و ممكن است صفت منافقين باشد كه در آيات قبل بيان شده المطّوعين در اصل متطوعين بوده تا در طا ادغام شده و تطوع امر عباديست كه فعلش ممدوح است و در تركش مذمتى نباشد مثل صلوة تطوع مقابل فريضه و تطوعش گفتند براى اينكه بالطوع و الرغبة بجا ميآورد بدون الزام و اجبار .
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
كه اين منافقين مؤمنينى كه مطوعين هستند عيب گويى ميكنند فى الصدقات مندوبه مثل صله رحم ، دستگيرى بيچارگان ، اعانت مستمندان ، نجات درماندگان و امثال اينها ميگويند اينها قصدشان رياء و سمعه و شهرت و معروفيت و خودنمائيست .
وَ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ
و همچنين عيبگويى ميكنند مؤمنين تهى دست را كه به مقدار طاقت و جهد و جديت خود شيئى قليلى بذل ميكنند حتى ديگران را بر خود مقدم ميدارند
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
حشر آيه 9 ، به اينكه اين اشياء قليله چه نتيجه و فائده بر فقراء دارد و چه درد آنها را دواء مىكند .
فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ
پس اينها را سخريه و استهزاء و متلك ميگويند
سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ
يا مراد جزاء سخريه آنها را فرداى قيامت به آنها ميچشاند يا ملائكه آنها را مسخره ميكنند چنانچه در خبر دارد كه آنها را مىبرند نزديك بهشت و يك درب بهشت را باز ميكنند و ميگويند هلمّوا همين كه نزديك ميشوند درب بسته مىشود و از درب ديگر آنها را ميخوانند و هكذا تا درب هشتم هر چه دعوت ميكنند اجابت نميكنند
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
سپس آنها را در جهنم مياندازند و عذاب اليم را مستحق ميشوند .