[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 52 ]
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ( 52 )
بگو اى رسول محترم به اين منافقين كه شما در حق ما مسلمين مجاهدين چه گمان مىبريد و انتظار داريد يكى از دو احتمال بيشتر در حق ما نميرود يا فتح و فيروزى نصيب ما مىشود كه موجب عظمت اسلام و ترويج شعائر دينى و پيشرفت كلمه حق است بسيار خوب است يا شهادت در راه حق و فى سبيل اللَّه آن هم بسيار مقام بلندى است كه دائما آرزوى مؤمنين است چه اندازه در ادعيه دارد ( و قتلا فى سبيلك فوفّق لنا ) و اما در حق شماها هم دو احتمال ميدهيم و دو انتظار داريم يكى آنكه بدست ما كشته شويد و اسير گرديد يا به عذاب الهى و اسفل دركات جهنم معذّب شويد پس شما انتظار بكشيد ما هم با شما انتظار ميكشيم .
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ
اما آنچه مطلوب شما است كه ما در موقع جهاد كشته شويم بر ما هيچگونه ضرر و عيب و نقصى ندارد زيرا ما حيات دائمى ابدى را دست آوردهايم
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
آل عمران آيه 163 ، بلكه ابدان طيبه آنها در قبور تر و تازه تا قيامت باقى است چنانچه معويه ملعون ببهانه اينكه قناتى براى مدينه احداث كند از طريق احد كه قبور شهداء احد را از بين ببرد موقعى كه رسيد بقبر يكى از آنها ديدند تر و تازه است لذا ناچار منصرف شد ، و شاه اسماعيل صفوى براى تعمير قبر حرّ رضوان اللَّه عليه ديدند بدنش تر و تازه و دستمالى كه حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام بر سر آن بسته بود طمع كرد چون باز كردند خون تازه جارى شد و همين است فرمايش سر مطهر ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه بابن وكيده بالاى نيزه
( يا بن وكيده ( اما علمت انّا معاشر الأئمة احياء عند ربّنا نرزق )
و اما آنچه دماغ شما را به خاك ميمالد و فتح و فيروزى نصيب ما مىشود آن هم اولا ثواب