ما قبله )
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
از تمام تجاوزات و جنايات و تعديات آنها گذشت مىكند رحيم مشمول رحمت واسعه الهى ميشوند دنيا از اين بليات و آخرت از عقوبات نجات پيدا ميكنند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 6 ]
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ ( 6 )
و اگر احدى از مشركين از شما طلب امان كرد و پناه آورد او را پناه ده كه ميخواهد بيايد و ادلّه حقانيت اسلام را درك كند و آيات شريفه قرآن را استماع كند اگر حق براى او كشف شد ايمان آورد و اگر حق را درك نكرد از روى جهالت نه عناد و عصبيت او را بمأمن خود و قبيله خود برسانيد زيرا اينها نميدانند
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ
از اين جمله استفاده مىشود كه مشركين و كفار دو دستهاند يك دسته كسانى كه از روى عناد و عصبيت با اينكه حقايق را درك كردهاند ايمان نميآورند اينها قابل هدايت نيستند و عضو فاسد جامعه هستند اينها محكوم به حكم آيه قبل هستند كه بايد با آنها مقاتله كرد و دستگير كرد و اسير نمود و استرقاق كرد . و يك دسته كسانى هستند كه جاهل بمعارف الهيه هستند و قابل هدايت هستند و در مقام تحقيق حقايق هستند اينها را بايد امان داد و براى آنها بيان نمود و ارشاد كرد و اگر هم حقايق را دست نياوردند بمأمن خود رسانيد چنانچه در قانون طبّ هم همين است اگر عضوى فاسد شد اگر قابل معالجه هست بايد علاج كرد و اگر بر فرض علاج هم نشد لكن سرايت به باقى اعضاء ندارد مثلا دست فلج شد يا شل شد ، چشم نابينا شد ، گوش كر شد ، زبان لال شد به حال خود بايد گذارد و اگر فساد او مسرى است بايد قطع نمود
حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ
چون قرآن مجيد اعظم معجزات و اوضح ادلّه