هر چه با تقوى باشد براى او نفعى ندارد چنانچه در محل خود معين است كه مؤمن فقط شيعه اثنى عشرى است آن هم مشروط بر اينكه منكر ضروريات دين و مذهب نباشد و اهل بدعت هم نباشد و توهين بمقدسات دينى نكند كه از ايمان خارج مىشود بناء على هذا ساير فرق اسلامى غير از فرقه ناجيه از مورد آيه خارج هستند
إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ
اگر پرهيز از مخالفت اوامر الهى و ارتكاب معاصى كنيد و مراتب تقوى را در مجلد اول در ابتداء سوره بقره
هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
بيان كرديم
يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً
فرقان را مفسرين بمعانى زيادى تفسير كردند ، از تفسير على بن ابراهيم بعلم كه فارق بين حق و باطل است تفسير كرده ، و از ابن جريح و ابن زيد بنور و هدايت در قلب ، و از مجاهد به مخرج كه در آيه ميفرمايد
يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً
طلاق آيه 2 ، و از سدى بنجاة ، و از فرّاء بفتح و نصر ، و از جبائى بعز در دنيا و ثواب در آخرت و بذلّ و خذلان و عقوبت در آخرت براى اعداء و تمام اينها تفسير برأى است و مدركى ندارد ، و فرقان بمعنى امتياز است و البته مؤمن متقى با مؤمن غير متقى امتيازات بسيار دارد آن هم هر چه مراتب تقوى بيشتر باشد امتيازش زيادتر است چه در دنيا بزيادتى نعم و دفع بليات و چه در آخرت بارتفاع درجات و كثرت مثوبات
وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
كه گناهان را از بين ميبرد چنانچه ميفرمايد
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ
هود آيه 116
وَ يَغْفِرْ لَكُمْ
غفران ستر معاصيست چنان ستر ميفرمايد كه از نامه عمل محو مىشود و بجاى آن عبادت نوشته مىشود كه ميفرمايد
فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ
فرقان آيه 70 ، و از نظر ملائكه كتبه و حفظه ميبرد و احدى جز ذات اقدس خودش مطلع نيست
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
كانّه ميفرمايد اين امتيازات و تكفير و غفران از باب استحقاق اهل تقوى است و اما تفضلات زائد بر اينها نسبت باهل تقوى بسيار عظيم و ارزنده است اللهم اجعلنا من المتقين