آنها درآمدند و حاضر بفديه شدند تا آزاد شدند حتى بسيارى بالطوع و الرغبة آمدند و املاك خود را تقديم كردند كه جزو انفال شد و بسيارى مراكز خود را تخليه كردند بدون جنگ كه مفتوح العنوه باشد و عدّه مسلمين زياد شدند كه در سوره نصر خداوند ميفرمايد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً
و خداوند رعبى در قلوب مشركين انداخت تا آنجا كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كاغذ دعوت بدين اسلام بر خسرو پادشاه ايران و قيصر سلطان روم و نصاراى نجران فرستاد ديگر چه نحو
وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ
باشد و فراوانى نعمت بر آنها از هر جهت فراهم شد
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
با اين همه لطف و عنايت بايد البته قدردانى كنيد و شكرگزار نعمتهاى الهى باشيد كه گفتيم
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
براى تراخى نيست بلكه بمعنى ينبغى است يعنى بايد و سزاوار است كه شكرگزار باشيد .
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 27 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 27 )
اى كسانى كه ايمان آورديد با خدا و رسول خيانت نكنيد و در امانات خود هم خيانت نكنيد و حال آنكه شما ميدانيد .
در مجمع از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام در شأن نزول اين آيه روايت كرده مرسلا كه در مورد ابى لبابه ابن عبد المنذر انصارى است راجع بطايفه يهود بنى قريظه كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بيست و يك شب آنها را محاصره كرده بود اينها تقاضا كردند كه با آنها همان معامله كه با بنى نضير فرموده بكند اجازه دهد اينها بروند باذرعات و اريحا از بلاد شام حضرت حاضر شدند بحكميت سعد بن معاذ اينها با ابى لبابه كه جزو مؤمنين بود لكن عيال و اولاد و اموالش در ميان