عذاب نميشود زيرا بسا عاصى قابليت عفو و مغفرت و شفاعت پيدا مىكند و عذاب به او اصابه نميكند لذا نفرمود من عصى .
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
نقصى در شمول رحمت نسبت باحدى نيست فقط موانعى كه خود عبد ايجاد مىكند از كفر و فسق حجاب و سد مىشود از اصابه رحمت لذا ميفرمايد
فَسَأَكْتُبُها
آنچه در دفتر ثبت مىشود براى كسانيست كه سدّ و حجابى اتخاذ نكردند و آنها كسانى هستند كه
لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
كسانى كه مرتكب معاصى نميشوند و مجرد ترك معصيت هم كافى نيست بلكه اتيان بواجبات هم شرط كتابت است و از باب مثال اصعب واجبات را بيان ميفرمايد كه بذل مال باشد
وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ
و مجرد اينها هم كافى نيست چون شرط صحت كل عبادات ايمان است لذا ميفرمايد
وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ
سپس ايمان را در آيه بعد بيان ميفرمايد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 157 ]
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 157 )
كسانى كه متابعت ميكنند آن پيغمبرى كه آن نبىّ امّى است آن كسى كه نام مباركش مكتوب نزد آنها است در تورات و انجيل امر ميفرمايد آنها را به كارهاى نيك و نهى مىكند از اعمال بد و حلال مىكند بر آنها چيزهاى پاكيزه و حرام مىكند بر آنها چيزهاى پليد را و برميدارد از آنها تكاليف سنگين و سخت و غلهايى كه بر گردن آنها بار بود پس كسانى كه به او ايمان آورند و دفع شرّ اعداء را از او بكنند و او را