صادره از آنها بود تكذيب آنها به اين بود كه آنها را حمل بسحر و جادو كردند و اگر مراد فرمايشات آنها كه در آيات تورات و زبور و انجيل و فرقان بوده حمل بر خلاف حق نمودند و بعيد نيست كه چون كلمه آياتنا جمع مضاف است شامل جميع آنها مىشود نكتة - مراد از تكذيب آيات اين نيست كه جميع آيات الهى را منكر شوند و لو يك آيه از آنها را تكذيب كنند مكذب بآيات الهى شده مثلا يكى از انبياء يا اوصياء آنها را منكر شد يا يكى از معجزات صادره از آنها را حمل بسحر كرد يا منكر شد يا يكى از ضروريات دين را منكر شد مشمول اين آيه است .
وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ
در مسئله معاد اهل ضلالت طوائفى هستند يك طائفه اصلا منكر معاد هستند و ميگويند من مات فات كه در بسيارى از آيات قرآن اشاره به آنها شده ، يك طائفه بسيار از حكماء منحصر ميدانند بمعاد روحانى ، طائفه سوم بعض متكلمين كه اصلا وجود مجرد قائل نيستند و غير از جسم و جسمانى چيزى را قبول ندارند جز ذات مقدس پروردگار منحصر بمعاد جسمانى ميدانند ، طائفه چهارم شيخيه هستند كه ميگويند روح تعلق ميگيرد به بدن حور قليايى ، طائفه پنجم بعضى حكماء ميگويند روح تعلق ميگيرد بقالب مثالى و صور برزخيه كه صورت بلا ماده باشد مثل ملا صدرا و اتباعش حتى از كلمات سبزوارى هم برميآيد ولى جرئت اظهارش را نميكند و ميگويد :
من قصّر المعاد فى الجسمانى * قصّر كمن قصّر فى الروحانى
بعضى اصل معاد جسمانى و روحانى را منكر نيستند ولى پارهاى از ضروريات معاد را تأويل ميكنند مثل صراط و ميزان و امثال آنها تماما مشمول اين جمله هستند
حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ
مراد اين نيست كه اعمال آنها صحيحا واقع شده سپس از بين ميرود بلكه مراد اينست كه اصلا عمل آنها باطل و فاقد شرائط صحت بوده زيرا