[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 146 ]
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ ( 146 )
زود باشد كه برگردانم از آيات خود كسانى را كه تكبر كردند در روى زمين بدون حق و اينكه هر چه مشاهده كردند از هر آية ايمان نياوردند به آن و اگر ببينند راه رشد و صلاح را نميگيرند آن را راه خود و اگر ببينند راه غىّ و ضلالت را ميگيرند راه خود و اين عمل براى اينست كه تكذيب آيات ما را نمودند و خود را از آن آيات بغفلت انداختند .
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ
در معناى مراد از اين آيات و كيفيت صرف متكبرين از آنها مفسرين اختلاف زيادى كردند تقريبا پنج وجه گفتند هر كدام يك وجهى اختيار كردند مثل ابى على جبائى و قاضى و غير اينها ، و آنچه به نظر اقرب و مناسب با ظاهر آيه شريفه است اينست كه آياتى كه در اين جمله است عنايات و تفضلات و تأييدات و نصرتهائيست كه خداوند بمسلمين در عصر نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرحمت فرموده فقير بودند غنى فرمود ، ذليل بودند عزيزشان كرد ، با يكديگر مخالف و دشمن بودند رءوف و مهربان شدند ، با عده كمى بدون اسباب و اسلحه بر كفار و مشركين غلبه كردند ، در ضلالت بودند هدايت فرمود و غير اينها كه در آيات شريفه اشاره دارد و منكرين از مشركين و اهل كتاب با آن ثروت و عدّه و عدّه و قدرت و عزتى كه داشتند ذليل و مغلوب و هلاك و خوار و خفيف و دشمن با يكديگر شدند لذا ميفرمايد آنچه آنها داشتند از آنها گرفتيم و بمؤمنين داديم .
الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ
آن قدر كبر و نخوت داشتند كه اگر ميخواستند وارد منزلى شوند و باب منزل كوتاه بود حاضر نبودند سر خم كنند و اگر چيزى