[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 131 ]
فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 131 )
پس زمانى كه آمد آنها را خوبى از نعم الهيه گفتند از ما است و بسبب ما است و اگر اصابت كند آنها را بدى از بليات الهى ميگويند از شومى قدم موسى و گروندگان آن آگاه باشند كه شومى براى آنها نزد خدا محفوظ است از عقاب اخروى و لكن اكثر آنها نميدانند .
فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ
از توسعه رزق و زيادتى مال و بسيارى حبوب و ميوهجات و نزول باران و فراوانى اجناس و نحو اينها از نعم الهيه
قالُوا لَنا هذِهِ
از بركات ما است و حسن عمل ما و خوبى طينت ما و باصطلاح شانس ما چنانچه جميع طبقات كفار و ظلمه و فساق اين توهم را ميكنند حتى يزيد ابن معويه عليهما اللعنه سلطنت و عزت را دليل بر خوبى خود قرار داد و تمسك به آيه
قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ
الاية نمود و غافل از اينكه اينها باعث زيادتى معاصى و شدت عذاب آنها است چنانچه ميفرمايد
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 172 .
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ
از قحطى و نزول بليات كه بعدا بيان ميفرمايد
يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ
طيره مقابل تفأل است باصطلاح فال بد زدن مقابل فال نيك و در حديث رفع تسعة از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دارد كه خداوند طيره را از اين امت برداشته
( رفع عن امتى تسعة )
و يكى از آنها را طيره فرموده يعنى اثر از آن برداشته و قوم فرعون هر بلائى به آنها متوجه ميشد ميگفتند كه موسى و كسانى كه با او هستند شوم هستند و اينها سبب نزول اين بليات شدند چنانچه امروز هم فساق و فجار و ظلمه هر گرفتارى كه پيدا ميكنند گردن علماء دين بار ميكنند
أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ
بدبختى آنها و گرفتارى آنها و ابتلائات آنها