پسر بود سر ميبريدند كه موسى بوجود نيايد كه مثنوى ميگويد :
صد هزاران طفل سر ببريده شد * تا كليم اللَّه موسى ديده شد
خداوند نطفه موسى را زير تخت فرعون منعقد نمود و موسى را در دامن فرعون بزرگ فرمود و بعد از آنى كه موسى آن قبطى را كشت و فرار كرد به طرف مدين اذيت فرعون به آنها اين بود كه آنها را باعمال شاقّه وادار ميكرد مثل بنائى و عملهگى و زمينكنى و حمالى و نحو اينها مرد و زن آنها حتى پيره مردان و پيره زنان و ظاهرا اينست مراد از
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا
و بعد از آمدن موسى و دعوت او و اقامه معجزه و ابطال سحر سحره و ايمان قوم بموسى اذيت فرعون اين بود كه ضعفاء آنها را دستگير ميكرد پسران را ميكشت و زنها را باسيرى ميبرد و مراد از
وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا
اين است .
حضرت موسى عليه السّلام بقوم وعده نصرت داد
قالَ عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ
زيرا كلمه عسى نسبت به خداوند آن هم بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خبر دهد وعده جدّى قطعى است و مراد از هلاكت عدوّ آنها آنكه فرعون و تمام قوم او را در رود نيل غرق فرمود و موسى و قوم او را نجات بخشيد چنانچه شرحش بيايد انشاء اللَّه تعالى
وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ
كه بنى اسرائيل تمام منازل و زخارف و اندوختههاى فرعونيان را حيازت كردند و تصرف نمودند .
فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
نظر الهى امتحانات بنى اسرائيل بود كه چه فسادهايى از آنها ظاهر شد از گوساله پرستى و تقاضاى بت و آلهه از موسى و طلب رؤيت خدا و عدم دخول در ارض مقدسه و مخالفت در جهاد با كفار و غير اينها .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 130 ]
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 130 )
و هراينه البته گرفتيم آل فرعون و اصحاب و قوم او را بقحطى و خشكسالى