و در ميان آفتاب انداختند اينها به حركت درآمدند .
سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ
چنانچه ما مشاهده كرديم كه شعبدهباز پنبه را عقرب نمود و ساعت را خورد كرد كه تعبير به چشم بندى ميكنند بلكه در دهان شتر ميرفت و از ما تحت او بيرون ميآمد و امثال اينها .
وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ
مردم ترسيدند و مضطرب شدند و بقدرى مهم شد كه سحره قسم خوردند
فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ
شعراء آيه 44 ، لذا ميفرمايد
وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ
ميتوان گفت كه همچه سحرى از زمان آدم الى كنون در عالم واقع نشده حتى حضرت موسى با آن مقام نبوت و اولو العزمى و با آن معجزه بزرگ كه در دست داشت
فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى
طه آيه 70 ، كه خداوند وحى فرستاد كه نترس تو اعلى هستى
قُلْنا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلى
طه آيه 71 .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 117 ]
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ ( 117 )
و وحى فرستاديم بسوى موسى اينكه بينداز عصاى خود را چون انداخت بناگاه بلعيد تمام آنچه سحره دروغ بسته بودند يعنى بر خلاف واقع به نظر مردم جلوه داده بودند .
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى
وحى القاء در قلب است بتوسط ملائكه در قلوب انبياء و اما در قلوب مؤمنين الهام ميگويند و طرق وحى مختلف است چنانچه ميفرمايد
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ
شورى آيه 50 و 51 .
أَنْ أَلْقِ عَصاكَ
امريّه رسيد بموسى كه عصا را بينداز پس حضرت موسى انداخت كه اين جمله در تقدير است بدلالت جمله قبل يعنى پس از انداختن