[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 114 ]
قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ( 114 )
در جواب سؤال آنها گفت آرى و محققا شما هرآينه از نزديكان من و جزو درباريان سلطنتى ميشويد باضافه اجرى كه بشما داده مىشود .
از اين جمله معلوم مىشود كه فرعون شدت احتياج بسحره داشته و اين را گفته و وعده داده كه سحره هر چه قوت و قدرت دارند اعمال كنند بطمع جاه و مال و آنها هم اعمال كردند چنانچه بيانش بيايد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 115 ]
قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ ( 115 )
گفتند سحره به حضرت موسى عليه السّلام آيا شما عصاى خود را مياندازى يا ما بوده باشيم كه عصاها و ريسمانهاى خود را بيندازيم .
از اين آيه ميتوان استفاده كرد كه سحره نظر به اينكه متحير بودند و نميدانستند كه آيا موسى بر حق است و اين القاء عصا معجزه است يا بر باطل است و اين سحر است چون موازين معجزه و سحر را كاملا ميدانستند و قواعد سحر را در دست داشتند ميخواستند كه حضرت موسى ابتداء كند كه اگر معجزه است آنها ديگر القاء نكنند و ايمان آورند و اگر سحر است اعمال كنند لذا
قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ
و از آن طرف هم مجبور بودند از جانب فرعون در القاء گفتند
وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ
.
اشكال - در آيه شريفه
إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ
توبه آيه 107 بدون حرف ان ناصبه است و در اين آيه با ان ناصبه ذكر شده .
جواب - اما در آيه توبه يكى از دو امر است يا عذاب يا قبولى توبه هر دو نيست هر كدام كه اراده حق تعالى تعلق بگيرد موافق حكمت و صلاح و اما در اين آيه هر دو واقع مىشود سؤال در تقديم و تأخير است كه كدام يك ابتداء كنيم