چارهاى نيست و حال آنكه
وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
اصلا درك نميكنند و توجه ندارند و اينها را تصادفات طبيعت ميشمارند و خشم طبيعت نام ميگذارند و ابدا متوجه غضب الهى نيستند و مستند باعمال زشت خود نميدانند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 96 ]
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 96 )
و اگر محققا اهل شهرستانها و آباديها ايمان آورده بودند و تقوى داشتند ما هم براى آنها باز كرده بوديم بركات از آسمان و زمين را و لكن تكذيب كردند ما هم آنها را گرفتيم به آنچه كسب ميكردند .
اين آيه شريفه منوط فرموده بركات را به دو امر يكى ايمان و ديگرى تقوى و قسمت ميشوند مكلفين به چهار قسمت : ايمان و تقوى هر دو باشد و هيچكدام نباشد ايمان باشد و تقوى نباشد و بالعكس ، در اين آيه شريفه منوط فرموده بركات را بقسمت اول و در معناى بركات بعضى گفتند مراد نزول باران است از آسمان و خروج نباتات است از زمين و بعضى گفتند مراد استجابت دعاء است از آسمان و قضاء حوائج است در زمين و بعضى گفتند تيسير امور است و زيادى مال و منال ، لكن نظر به اينكه ما مشاهده ميكنيم كه اين نعم الهى شامل حال مؤمن و كافر ، متقى و فاسق على السواء است بلكه كفار و فساق بيشتر مشمول ميشوند چنانچه ميفرمايد
وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ وَ زُخْرُفاً وَ إِنْ كُلُّ ذلِكَ لَمَّا مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ
زخرف آيه 32 و 33 و 34 ، و نيز ميفرمايد
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 172 ، و غير اينها از آيات .