[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 25 ]
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها حَتَّى إِذا جاؤُكَ يُجادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلاَّ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 25 )
و بعضى از اين كفار و مشركين هستند كه استماع ميكنند فرمايشات تو را لكن ما قلوب آنها را در محفظه و مستور نمودهايم از اينكه تفقّه كنند و درك كنند و در گوشهاى آنها وقر و سنگينى قرار دادهايم كه نشنوند و اثر نكند در آنها و اگر بينند هر معجزه و آية الهى را ايمان نميآورند به او حتى زمانى كه بيايند نزد تو مجادله ميكنند ميگويند كسانى كه كافر هستند كه نيست اين فرمايشات مگر رومانهاى سابقين مثل قصه رستم و اسفنديار ، تفسير اين آيه شريفه متفرع بر بيان چند مطلب مهم است :
مطلب اول - همين نحوى كه در ظاهر بدن قوى و اسباب و آلاتيست كه بتوسط آنها انسان احساساتى دارد بتوسط چشم ديدنيها را احساس مىكند ، بتوسط گوش شنيدنيها را ، بتوسط ذائقه چشيدنيها را ، بتوسط شامّه بوها را ، بتوسط لامسه برودت و حرارت و لين و خشونت را ، همين نحو از براى روح انسان و آن جوهر ملكوتى و آن لطيفه ربانى و آن عقل مجرد از صورت و ماده كه در آيات شريفه و لسان اخبار تعبير بقلب ميكنند غير از اين قلب صنوبرى مادى ، خداوند چشم قرار داده كه حقايق را مشاهده كند و گوش قرار داده كه مواعظ و نصايح و فرامين الهى را در خود تأثير دهد و ذائقه قرار داده كه طعم ايمان و اعمال صالحه را درك كند و لذّت برد ، و شامّه قرار داده كه بوى سعادت و نجات و رستگارى را استشمام كند و لامسه قرار داده كه حرارت جهنم و برودت جنة را احساس كند .
مطلب دوم - همين نحو كه قواى ظاهريه بسا برخورد بآفات مىكند چشم كور مىشود ، زبان لال مىشود ، بدن از احساس ميافتد ، ذائقه درك مطعومات