خدا اكبر من كل شىء و ارفع و اعظم و اعلى من كلّ شىء و اين دلالت ندارد بر شيئيت حق و مفاد خبر هم اين نيست كه خدا شىء است و اشاره به اين است كه وجود حق ذاتى و واجب و ازلى و ابدى و غير متناهى است شدة و مدّة و عدة غير از وجودات ممكنه حادثه ظلّيه تبعيه است و جمله من اللَّه در تقدير است از جهت وضوح ذكر نشده .
قُلِ اللَّهُ
بگو خدا اكبر شاهد و
شَهِيدٌ
بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
اشاره به اينكه من و شما هر دو خدا را معتقديم من مدعى توحيد هستم و اولين دعواى من كلمه لا إله الّا اللَّه است كه در قرآن مجيدش بالغ بر هزار مرتبه تصريح بتوحيد و نفى شرك فرموده .
اشكال و دفع - در اناجيل مسيحيها دارد كه فروسيان بعيسى عليه السّلام گفتند ما از كجا بفهميم كه تو از جانب خدا رسولى ، جواب گفت مگر در ناموس يعنى تورية ندارد كه هر دعوايى دو شاهد ميخواهد گفتند بلى گفت من خودم يك شاهد و پدرم خدا هم يك شاهد و اين جمله يكى از شواهد بزرگ است بر كذب اناجيل زيرا هر مدّعى كاذبى ميتواند همچه دعوايى كند خود را يك شاهد بگيرد و خدا را شاهد ديگر .
و توهّم شده كه همين اشكال در اين آيه هم متوجه است لكن اين توهّم فاسد است چه بسيار فرق است بين اين آيه با عبارت انجيل در انجيل مطالبه دليل ميكردند بر نبوت مسيح بايد اقامه معجزه كند در اين آيه دعوى در مسئله توحيد و شرك است بلكه ميتوان گفت هر پيغمبرى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم منكر شرك بوده مدعى شرك بايد اقامه بيّنه كند و چون قرآن بواسطه معجزه بودن آن شاهد مىشود كه كلام الهى است و در آن صريحا شهادت بتوحيد است
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
الاية آل عمران آيه 16 و آيات ديگر .