بعد از اين مقدمه مىگوييم قوله تعالى
وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ
تمنى بمعنى آرزو است و اين غير از رجاء است كه بمعنى اميدوارى است و اين تمنى از اخلاق رذيله است و تعبير بآمال ميكنند و غير از غبطه است كه تعبير بحسرت ميكنند و غير از حسد است كه تمنى زوال نعمت از غير باشد كه يك نوع تمنى است ، لذا مىگوييم خداوند هر چه بهر كه داده چه از نعم دنيوى و چه از نعم اخروى و مثوبات تفضلاتى است كه تماما بجا و بموقع است نبايد حسد برد و تمناى زوال نعمت از او كرد كه دارد در اخبار
الحسد يأكل الايمان كما تأكل النار الحطب
و معلوم است شخص حسود اعتراض به خدا دارد و عدل الهى را منكر است و موجب زوال ايمان است لذا ميفرمايد
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا
چه از منافع دنيوى بتجارت و كسب و زراعت و غير اينها و چه از منافع اخروى از مثوبات بواسطه ايمان و تقوى .
وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ
و هر كه بخواهد بمقامى رسد بايد زحمت كشد و از خدا بطلب كه او را مدد كند و اعانت كند كه مسئلت از او يكى از عبادات بزرگ است و آيات و اخبار و ادعيه بر اهميت آن و فضيلت آن بسيار داريم كه در مجلد اول در ذيل
وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ
بيان كردهايم .
إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
از نيات و قلوب هر كسى با خبر است .
و ممكن است گفته شود كه اين آيه شريفه در مقام ترغيب و تشويق در عبادت و بندگى است كه هر كس به مقدار معرفت و اطاعت و تقواى از محرمات اجر و نصيبى دارد ، مرد باشد يا زن ، سياه يا سفيد ، پير يا برنا هر چه بيشتر و بالاتر رود اجرش زيادتر مىشود
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
حجرات آيه 13
خلقت الجنة لمن اطاع اللَّه و لو كان غلاما حبشيا و خلقت النار لمن عصى اللَّه و لو كان سيدا قرشيا
منتسب بزين العابدين عليه السّلام ، عبث تمناى بهشت و درجات عاليه و مقامات ساميه اهل معرفت