وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ
اين جمله هم راجع بمتعه است و كلمه ( تراضيتم ) شامل دو چيز مىشود : يكى تراضى در ازدياد مدت كه اگر مثلا مدت يك ماه بوده پس تراضى كننده كه دو ماه باشد مانعى ندارد و انقضاء عده لازم نيست لكن عقد جديد لازم دارد كه از لفظ تراضى كه بين الاثنين است استفاده مىشود .
و يكى در اجرت كه بخواهند ازدياد نمايند يا كمتر از مقدار قرار داد بگيرد با تراضى مانعى ندارد .
و از احكام مختصه بمتعه يكى عده است كه دو طهر است يا چهل و پنج روز بخلاف دوام كه سه ماه است . ديگر ارث در متعه نيست بخلاف دوام . ديگر نفقه و كسوه و سكنى در متعه نيست مگر آنكه شرط كنند . چهارم - زائد بر چهار ميتواند متعه كند بخلاف دوام . پنجم - ذكر مدت در متعه بايد بشود كه اگر ذكر نشود منقلب بدوام مىشود . ششم - احتياج بطلاق ندارد همين كه مدت را بخشيد از هم جدا ميشوند .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً
اين جمله يكى از معجزات قرآنى است و اخبار از غيب است بنحو تعريض كه اين حكم متعه از روى علم و حكمت است و جلوگيرى از زنا و سفاح است بالاخص براى كسانى كه متمكن از عقد دوام و ملك يمين نيستند چنانچه گذشت از امير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود
لو لا ان عمر نهى عن المتعة ما زنى الا شقى
و تعريض بر اينكه تحريم متعه از روى جهل و سفاهت است .