و ديگر بمعنى وطى و جماع مثل آيه شريفه
الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً
الاية بنا بر تفسيرى ، و حديث معروف
( ملعون من نكح بهيمة و ملعون من نكح بيده )
نبوى ( ص ) ، و اين آيه مطلق است و شامل هر دو مىشود ، مدخوله اب و زوجه اب را نميشود فرزند ازدواج كند .
ما نَكَحَ آباؤُكُمْ
و مراد از آباء اجداد هر چه بالا رود محرم هستند و نكاح آنها حرام است .
إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ
استثناء منقطع است زيرا استثناء ماضى از مستقبل نميشود نظير آيه شريفه
لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى
دخان آيه 56 ، و اين موضوع در جاهليت بوده كه زن پدر را بعد از فوت پدر ميگرفتند خداوند از آنها مؤاخذه نميفرمايد آنچه بوده تا زمان نزول اين آيه لكن بعد از نزول اگر كسى قبلا اين عمل را كرده بايد رها كند و ديگر نميتواند نزد او رود .
إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً
ديگر زنا مىشود بلكه زنا با محارم كه عقوبتش اشد و حد آن سختتر است ، ( و مقتا ) مشمول غضب الهى مىشود . ( و ساء سبيلا ) عمل زشت قبيح منكرى است هم عقلا و هم شرعا و هم عرفا