[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 180 ]
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 180 )
و گمان نكنند كسانى كه بخل ميكنند به آنچه خداوند به آنها داده در اداء حقوقش از فضل خود اين براى آنها خير است بلكه شرّ است بر آنها زود باشد كه طوق ميكنند آنها را به آنچه به او بخل كردند روز قيامت و مختص به خدا است ميراث آسمانها و زمين و خداوند به آنچه عمل ميكنيد با خبر است .
اخبار زيادى از كافى و مجالس شيخ و عياشى و غير اينها از ائمّه عليهم السلام رسيده در موضوع زكات كه مانع الزكاة فرداى قيامت افعى دور گردنش طوق زند و او را بگزد تا از حساب خلائق فارق شوند ، لكن اين اخبار بيان مصداق و مورد نزول آيه را مىرساند منافى با اطلاق آيه ندارد شامل جميع حقوق واجبه ماليه مىشود ، بلى بخل در مستحبات و لو مذموم است و صفة بخل از صفات ذميمه است لكن مورد عقوبت نيست .
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
گذشت كه حسبان گمان بر خلاف واقع است اعم از يقين كه جهل مركّبش گويند يا مظنه در مقابل وهم .
بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
خداوند هر چه بهر كه عنايت كند تفضل است زيرا احدى طلب از او ندارد و استحقاق از براى او نيست ، در دعاء است
كل نعمك ابتداء .
هُوَ خَيْراً لَهُمْ
اين منع زكات و ساير حقوق واجبه بنفع آنها تمام مىشود