نباتى و حيوانى عدم و ملكه است و نسبت بحيوة انسانى انتقال نشئه است و تضاد است بلكه نسبت به كسانى كه گفتيم ارتفاع رتبه است كه چه بسيار آثار حيات دنيوى هم از آنها مشاهده شده است مثل سر مطهّر حضرت ابى عبد اللَّه و ابدان مطهره شهداء كربلاء مثل بدن حرّ و ابدان شهداء احد و ابدان جمعى از علماء مثل صدوق و غيره
بَلْ أَحْياءٌ
مثل طائرى كه از قفس بيرون آيد و محبوسى كه از حبس خلاصى يابد و مغلولى كه از زنجير رهايى جويد و گرفتارى كه از شكنجه نجات يابد .
مرگ اگر مرد است گو پيش من آى * تا در آغوشش بگيرم تنگ تنگ
من از او جانى ستانم جاودان * او زمن دلقى بگيرد رنگ رنگ
و از كلام ابى عبد اللَّه عليه السّلام است
( خط الموت على ولد آدم مخط القلادة على جيد الفتات و ما اولهنى الى اسلافى اشتياق يعقوب الى يوسف الخطبة )
عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
يعنى بجوار رحمة اللَّه واردون و من نعمائه متنعّمون و فى جناته داخلون و الى الدرجات العلى واصلون و بفضله و كرمه و رضوانه و عفوه و مغفرته نائلون ، نه اينكه العياذ خدا جسم باشد و مكان داشته باشد نزد او بروند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 170 ]
فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )
مسرورند به آنچه خداوند به آنها عنايت فرموده و بشارت ميدهند به كسانى كه هنوز از دنيا نرفته و آنها را در دنيا گذارده از مؤمنين كه خوفى از عذاب نداشته باشيد