و هر چه امر سختتر ميشد بر افروختهتر ميشدند .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 159 ]
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ( 159 )
پس بواسطه رحمة از طرف خداوند نرم گشتى براى مسلمين و اگر بودى خشن الكلام و قسىّ القلب هر آينه پراكنده ميشدند از اطراف تو پس بايد آنها را عفو كنى از تقصيراتى كه نسبت به تو نمودند و طلب مغفرت كنى از گناهان آنها و در كار آنها را طرف مشورت قرار دهى پس زمانى كه عازم شدى بر امرى پس توكل بر خدا نما چون خداوند دوست ميدارد توكل كنندهگان را .
( در اين آيه شريفه جهاتى از صحبت داريم ) جهت اولى - در مكارم اخلاق پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه خود يكى از معجزات باهره آن سرور است و از قدرت بشر خارج است و عمده پيشرفت اسلام همين اخلاق آن بزرگوار است كه گفتند باعث پيشرفت اسلام سه چيز شد : مال خديجه براى دنيا طلبان ، شمشير على عليه السّلام براى خائفين در جان و مال ، و اخلاق نبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلم براى حقيقت طلبان .
و بحث در اخلاق آن حضرت كتابى مىشود زخيم ، و در بحار مجلسى ( قدّه ) مجلد ششم در ابواب متعدّده و غير بحار از كتب مبسوطه به قدر استعداد خود ضبط نمودهاند و از وضع اين كتاب خارج است و ما فقط اقتصار ميكنيم بفرمايش شيخ