و در آيه بعد ميآبد در كلمه
يُخْرِجُونَهُمْ
ضمير جمع بطاغوت برميگردد و در مقام اسم مصدر است اطلاق بر هر رئيس كفر و ضلالت مىشود ، شيطان رؤساء كفر ، قضات جور ارباب ضلالت .
و اصل آن ( طغيوت ) بوده لام الفعل قلب به عين الفعل و بالعكس شده ( طيغوت ) بر خلاف قياس چنانچه در السنه بسيارى در عرف تزويج را تجويز ميگويند .
و در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام طاغوت را بشيطان تفسير فرموده از باب بيان مصداق است ، و لذا در كافى از حضرت صادق عليه السّلام بروايت ابو بصير است فرمود
( كل راية ترفع قبل قيام القائم فصاحبها طاغوت ) .
پس بعد از اينكه در دين اكراهى نيست و حق و باطل از هم ممتاز هستند و مبين و واضح و روشن پس هر كس بطاغوت كافر گردد و جميع دعات باطله را كنار گذارد و دعوت آنها را اجابت نكند و ايمان به خدا داشته باشد و راه حق را بپيمايد و در صراط مستقيم ثابت قدم باشد و مصداق
وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ
باشد
فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى
.
تمسّك : اعتصام و گرفتن و چنگ زدن است . و عروة : ريسمان و حبل و تناب است . و وثقى : محكم و مستحكم است . اين كس چنگ زده است بتناب محكم الهى به حق و اهل حق .
و در بعض اخبار امير المؤمنين عليه السّلام را عروة الوثقى گفتند ، و در بعضى ائمه طاهرين عليه السّلام را كه فرمودند
( نحن العروة الوثقى )
از باب بيان اظهر مصاديق است و الّا تمام دعات حق بلكه تمام دستورات الهيه و طرق حقّه عروة الوثقى است .
لَا انْفِصامَ لَها
حق ثابت ميماند و باطل از بين ميرود
وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
بنى اسرائيل آيه 83
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
پس ريسمان محكم الهى پاره شدن و انفصام ندارد دين