ربوا بكنند و بعقوبت او گرفتار نشوند فلاح و رستگارى ندارند و بر ترك ايمان معاقب خواهند بود فلاح و رستگارى مختص باهل ايمان است در صورت ترك معاصى كبيره
لا تَأْكُلُوا
تعبير باكل نه بمعنى خوردن تنها است بلكه مطلق تصرّف صدق اكل مىكند مثل اكل مال يتيم و حقوق سادات و فقراء و امام و اموال ناس بدون وجه مشروع .
الربوا رباء دو قسم است رباء معاملى كه دو چيز از يك جنس كه مكيل و موزون باشند معامله كنند بزيادتى در يك طرف مثل حنطه و دقيق و خبز و نحو اينها . و رباء قرضى كه چيزى را بعنوان قرض تمليك غير كند و براى مدت اداء چيزى اضافه بگيرد و اين در تمام چيزها جارى است ، و اين دو قسم هر دو حرام و گناه بزرگ و عقوبت شديد دارد بنصوص قرآنى و اخبار قطعى و ضرورت اسلامى و مستحل آن كافر است و قبلا در سوره بقره مجلد دوم مفصلا بيان شده لكن در اينجا مراد رباء قرضيست بقرينه
أَضْعافاً مُضاعَفَةً
ضعف بمعنى دو برابر است اضعاف جمع ضعف چندين برابر ، مثلا 4 ، دو برابر 2 ، و 6 ، سه برابر و هكذا .
و قانون رباء تابع اجل و مدت است هر چه مدت زياد شود سود افزوده مىشود و اين جمله معناى آن اين نيست كه يك ضعف يا دو ضعف آن ضررى ندارد ، رباء مطلقا حرام است بلكه معناى او اينست كه كار رباء منجرّ به اين مىشود .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
بپرهيزيد از غضب الهى و سخت و عذاب او و پيرامون رباء نگرديد .
لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
اميد است رستگار شويد ، و از اين جمله سه نكته استفاده مىشود : 1 - اينكه مرتكب رباء رستگارى ندارد 2 - به مجرد ترك رباء رستگارى حاصل نميشود بلكه بايد از ساير محرمات هم پرهيز كرد بقرينه كلمه لعلّ 3 - رستگارى در ترك معاصى خاصّ مؤمن است غير مؤمن هر چه متقى باشد