حضرت نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و تسبيح سنگ ريزه در دست مبارك آن حضرت و قضاياى بسيار ديگر كه در كتاب مدينة المعاجز و غير آن در باب معجزات نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه « ع » نقل نمودهاند .
مولوى گويد :
جمله ذرّات پيدا و نهان * با تو ميگويند روزان و شبان
ما سميعيم و بصيريم و هشيم * با شما نامحرمان ما خامشيم
نطق آب و نطق خاك و نطق گل * هست محسوس حواس اهل دل
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 75 ]
أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 75 )
( آيا توقع داريد اين يهوديان بشما ايمان بياورند و سخن شما را باور دارند و حال آنكه گروهى از ايشان بودند كه سخن خدا را مىشنيدند و سپس آن را تحريف مينمودند بعد از آنكه آن را تعقل نموده بودند در حالى كه ميدانستند كلام خداست و ايشان را نيست كه تغيير دهند . ) طمع بمعنى توقع نفع و فايده از غير است نظير رجاء و اميد و ضدّ آن استغناء و يأس است ، و طمع و رجاء نسبت به خدا بسيار ممدوح و يأس از رحمت او از گناهان بزرگ است چنانچه در آيه شريفه است :
وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ
« 1 » و اما طمع نسبت بخلق اگر راجع بامور مادّى و استفاده دنيوى باشد بسيار مذموم است و اخبار در مذمّت آن بسيار است چنانچه از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده
هامش
( 1 ) - سوره يوسف آيه 87