[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 236 ]
لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ( 236 )
( بزهء بر شما نيست اگر زنان را طلاق دهيد تا با آنها نزديكى نكردهايد يا مهر آنها را معين ننموده باشيد ، پس آن زنان را متعه و بهره دهيد ، بر توانگر به اندازه وسع او ، و بر تنگدست نيز به اندازه وسع اوست ، بهره دادنى مطابق معروف حق و سزاوار و ثابت است اين بر نيكوكاران )
لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ
اين آيه راجع بطلاق غير مدخوله و چنين زنى عده ندارد و بمحض وقوع طلاق ميتواند به ديگرى تزويج كند ، و مسّ كنايه از جماع و دخول است يعنى باكى بر شما نيست اگر زنان را طلاق دهيد مادامى كه با آنها مجامعت ننمودهايد .
أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً
فرض بمعنى تقدير و تعيين است و فريضه بمعنى آنچه مقدر و معين شده مىباشد
أَوْ تَفْرِضُوا
مجزوم بعطف بر لم تمسوا و عطف به كلمه « او » براى اينست كه توهم نشود رفع جناح مشروط به اجتماع هر دو ( يعنى عدم مسّ و عدم فرض ) است بلكه طلاق غير مدخوله در حال فرض مهر و عدم فرض مهر بلا مانع است كانّه ميفرمايد : لا جناح عليكم ان طلقتم النساء ما لم تمسوهن سواء فرضتم لهن فريضة او لم تفرضوا لهن فريضة ولى چون ميخواست حكم مهر زنى را كه قبل از دخول طلاق ميدهند و حال آنكه مهرى هم براى او تعيين ننمودهاند بيان كند از اينجهت عدم مسّ و عدم فرض مهر را با هم ذكر نموده و حكم آن را بيان كرده است .
فَمَتِّعُوهُنَّ
تمتع بمعنى اعطاء متعه يعنى دادن چيزى كه انسان از آن