2 - روش نصارى است كه از آنها هيچ كنارهگيرى نميكنند و بين ايام حيض و غير آن هيچ تفاوتى نميگذارند .
3 - روش اسلام است كه حدّ وسط بين اين دو روش است كه تنها از جماع با زنان در ايام حيض منع نموده ولى معاشرت و خوردن و آشاميدن با آنها و حتى ساير تمتعات را تجويز نموده است ، زيرا تنها جماع در ايام حيض است كه مورث بعض مفاسد و مضارّ و فساد نطفه ميگردد و در غير اينجهت حيض با ساير احداث مانند بول و غايت و جنابت و استحاضه و نحو اينها فرقى ندارد ، بنا بر اين مراد از اعتزال در آيه شريفه كنارهگيرى از جماع است و چون دأب قرآن اينست كه در اين گونه موارد تصريح بمجامعت نميكند بلكه از آن بكنايات تعبير مينمايد چنانچه در آيه شريفه
فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفاً
« 1 » از آن بتغشى تعبير نموده و در آيه شريفه
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ
« 2 » و در آيه شريفه
أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ
« 3 » بمسّ و لمس تعبير فرموده است و در حدّ حرمت بين مسلمين خلاف است و قدر مسلم حرمت وطى در قبل است و بعضى و طى در دبر را نيز حرام دانسته ولى ساير معاشرات و تمتعات مانعى ندارد جز اينكه استمتاع از ركبه تا سره مكروه است و سؤر حائض نيز كراهت دارد .
وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ
يعنى و لا تجامعوهن ، جمله فاعتزلوا النساء فى المحيض بر وجوب كناره گيرى از جماع در ايام حيض دلالت داشت و ذكر جمله و لا تقربوهن براى بيان غايت حرمت جماع است كه به كلمه
حَتَّى يَطْهُرْنَ
آن را تعيين ميفرمايد ، يعنى اين كناره گيرى و خوددارى از مجامعت بايد ادامه داشته باشد تا وقتى كه از حيض پاك شوند و چنانچه مستفاد از قرائت سياهى است
هامش
( 1 ) - سوره اعراف آيه 189
( 2 ) - سوره بقره آيه 238
( 3 ) - سوره نساء آيه 49 و مائده آيه 9