وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ
كانّه خطاب بزنان مؤمنه است كه ازدواج با يك بنده و بردهء مؤمن بهتر است از اينكه با مرد مشرك همسر گرديد اگر چه آن مرد مشرك صاحب ثروت و جمال و اسم و عنوان باشد و اين امتيازات ظاهرى او شما را بشگفت آورد و در نظر شما جلوه كند ، سپس حكمت اين حكم را بيان ميفرمايد به اينكه
أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ
زيرا مشركين و مشركات طرف خود را بجانب آتش و عذاب الهى يعنى شرك و بت پرستى كه نتيجه آن عذاب دوزخ است دعوت ميكنند و پيداست كه اگر اين دعوت را اجابت نموديد عذاب ابدى و هميشگى براى خود فراهم كردهايد و اگر هم اجابت نكنيد بين شما نقار و كدورت برقرار شده و كانون خانواده كه بايد كانون مهر و محبت باشد بدوزخ قهر و عداوت مبدل ميگردد و بالاخره چه بسا مستلزم معاصى مىشود كه باعث عذاب و دخول در آتش خواهد بود .
وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ
و خداوند به بهشت و آمرزش دعوت مىكند يعنى ازدواج مؤمن با مؤمنه كه خدا به آن دستور ميفرمايد در حقيقت دعوت ببهشت و مغفرت و رحمت اوست زيرا علاوه بر فضائل مثوباتى كه بر چنين ازدواجى مترتب است و در اخبار مأثوره از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين وارد شده مانند «
من تزوّج احرز نصف دينه
» و «
النكاح سنّتى و من رغب عن سنتى فليس منى
» و حديث «
تناكحوا تناسلوا تكثروا فانى اباهى بكم الامم يوم القيمة و لو بالسقط
» موجب اين مىشود كه اولاد مؤمن نسلا بعد نسل براى شما پيدا شده و اسباب مغفرت و آمرزش شما ميگردند و بطور كلى اوامر و نواهى كه از جانب حق تبارك و تعالى صادر مىشود عمل كردن بهر امرى و ترك نمودن هر نهيى موجب دخول در بهشت و شمول رحمت و مغفرت اوست .