وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ
چون در جمله قبل دستور اصلاح داد و مخالطت با آنها را تجويز نمود و ممكن است بعضى ببهانه اصلاح اموال ايتام را تباه و اتلاف كنند ، به اين جمله تهديد مينمايد كه خداوند آن كسى كه غرض او افساد و تباه نمودن مال يتيم است از مصلح ميشناسد و او را بجزاى عملش مىرساند
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ
عنت بمعنى زحمت و مشقت است كه بسا موجب هلاكت و وقوع در معصيت و خسران و عذاب ميگردد و اين دو جمله در مقام تفضل نسبت بمؤمنين است كه درباره يتامى تكليف شاق كه باعث عذاب و خسران شما باشد قرار نداديم .
و ممكن است اشاره بجميع جمل مذكوره در اين دو آيه باشد از احكام خمر و ميسر و انفاق و يتامى كه اينها احكام شاق و پر زحمتى نيست كه تحمل آنها بر شما مشكل باشد .
و ممكن است اشاره بجميع احكام اسلاميه باشد كه آن دين سهله سمحه است و تكليف شاقى در آن نيست .
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
اشاره به اينكه خداوند در عين غلبه و قدرت و بزرگى و عظمت احكام او مطابق حكمت و مصلحت است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 221 ]
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 221 )
( و زنان مشركه را نكاح نكنيد تا اينكه ايمان بياورند و هر آينه كنيزك مؤمن