طايفهء محل آشاميدن خود را بدانند ، و گفتيم بخوريد و بياشاميد از روزى خدا و در روى زمين فساد و تجاوز نكنيد . ) استسقاء بمعنى طلب السقيا و آب خواستن است و عصا ظاهرا همان عصائى بوده كه بدست موسى اژدها ميشده و به دريا زد و دوازده راه براى عبور بنى اسرائيل باز شد و در اخبار دارد كه آن را حضرت آدم از بهشت آورد و جزو مواريث انبياء بوده و حضرت شعيب بموسى سپرد و حجر نيز سنگ مخصوصى بوده بقرينه الف و لام عهد كه همراه موسى بوده و در اخبار دارد كه عصى و حجر موسى نزد ائمه هدى بميراث رسيده و حضرت بقية اللَّه كه ظاهر مىشود عصى و حجر موسى با اوست و اصحابش را با آن سيراب مينمايد . « 1 » و مفسرين گفتهاند كه اين معجزه در تيه بوده موقعى كه از شدت تشنگى بموسى شكايت نمودند چنانچه گذشت و قرينه كلوا و اشربوا من رزق اللَّه را هم مؤيّد آن قرار دادهاند كه
كُلُوا
اشاره بمنّ و سلوى و
اشْرَبُوا
اشاره به آن آبى است كه از سنگ جارى ميشد .
ولى ممكن است گفته شود كه اختصاص بتيه نداشته و هميشه با موسى بوده كه بعد از او باوصياء او و ساير انبياء و اوصياء منتقل شده است .
وَ لا تَعْثَوْا
از عثى و اين كلمه چه عين الفعل او مفتوح و چه مكسور باشد بمعنى فسد است يعنى لا تفسدوا في الارض ، و كلمه مفسدين حال مؤكدة است يعنى البته در زمين فساد نكنيد و افساد مقابل اصلاح است و شرح آن در ذيل آيه
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
بيان شد « 2 » .
هامش
( 1 ) - كافى باب ما عند الأئمة من آيات الانبياء كتاب الحجة
( 2 ) - مجلد اول ص 373