و گفت « تعالوا نبلبل السنتهم » ، يا اينكه از سر شب تا صبح با يعقوب كشتى گرفت و بالاخره زمين خورد .
البته چنين خدايى كه اينان تصور مىكنند قابل رؤيت است و اين تقاضا از آنان تعجب ندارد ( و صاعقه ) در قرآن به چند معنى اطلاق شده گاهى بر نزول عذاب و آتش اطلاق مىشود مانند آيه
فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ
« 1 » و گاهى بر موت اطلاق مىگردد مانند آيه شريفه
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
« 2 » و گاهى اطلاق بر رجفة باشد يعنى ارتعاش و لرزش شديد شده و ظاهرا مراد از صاعقه در اين آيه همان رجفه باشد بقرينه آيه شريفه در سوره اعراف كه در همين قصه بجاى صاعقه رجفه ذكر فرمود
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ
« 3 » و البته رجفهاى بوده كه بعد از آن هلاك شدهاند بدليل
أَهْلَكْتَهُمْ
در آيه سوره اعراف و آيه
ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ
بعد از همين آيه .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 56 ]
ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 56 )
( سپس شما را بعد از مردنتان زنده نموديم باشد كه شكر گزار باشيد ) مراد از موت همان موتى است كه پس از نزول صاعقه بر آن هفتاد نفر روى داد و اين آيه يكى از آن آياتى است كه دلالت بر امكان و وقوع رجعت دارد
هامش
( 1 ) - سوره فصلت آيه 12
( 2 ) - سوره زمر آيه 68
( 3 ) - سوره اعراف آيه 154