از روى تعدى و تجاوز كسى را كشتيد به حساب خدا و فى سبيل اللَّه محسوب نمىشود بلكه در مقابل آن مسئول و مؤاخذ هستيد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 191 ]
وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ ( 191 )
( و آنان را بكشيد هر جا بيابيد و بيرونشان كنيد از همانجا كه شما را بيرون نمودند و فتنه و فساد سختتر از قتل است و با آنان نزد مسجد الحرام قتال نكنيد مگر اينكه با شما در آنجا قتال كنند پس اگر با شما مقاتله نمودند آنان را بكشيد اينچنين جزاء كافران است ) اين آية يكى از آيات راجع بجهاد است چنانچه آيه قبل راجع بدفاع بود .
وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ
و اقتلوا امر واجب بر مسلمين و مرجع ضمير مشركين است و حيث ثقفتموهم يعنى اينما وجدتموهم هر جا آنان را بيابيد و به آنها ظفر يافتيد و جمله
ثَقِفْتُمُوهُمْ
در محلّ جرّ است باضافه حيث و حيث مبنى بر ضمّ است .
وَ أَخْرِجُوهُمْ
و آنان را از بلاد مسلمين بيرون كنيد ، و مقتضاى اطلاق آيه عموم است و وجهى براى اختصاص به مكه ندارد و مقصود كفار حربى ميباشند و اما كفار ذمى در صورتى كه بشرايط ذمه عمل كنند و همچنين كفارى كه در پناه اسلام يا معاهد و يا در امان باشند از اين حكم مستثنى هستند .
مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ
تعبير به كلمه من در اين جمله بمنزله جزا است يعنى همانطور كه مشركين شما را از مكه بيرون كردند شما نيز آنان را بيرون